Um felagshyggja.net 

 

Félagshyggja – skilgreining

 

 ~ Atvinnulýðræði  og framleiðslusamvinnufélög ~ 

 

 

Stefán Jóhann Stefánsson (1925)

Rekstursráð, grein í Rétti (Stefán varð síðar forsætisráðherra Alþýðuflokksins). Í þessari grein og grein sinni "Um þjóðnýtingu" er hann mjög hallur undir gildasósialisma eða ráðasósíalisma, sbr. hér til hliðar á þessari heimasíðu. Um gildasósíalisma sjá Ívar Jónsson (2009) Gildasósíalisminn og félagshyggjan á Bretlandi

 

Folke Fridell (1948)Samvinnan og atvinnulýðræðið

birt í Samvinnurit II

 

G.D.H. Cole (1951) Samvinna og sósíalismi,

Greinaflokkur þýddur úr „Scottish Co-operator", í málgagni Sambands skoskra kaupfélaga

Hannes Jónsson (1953) Framleiðslusamvinna

(bæklingur um kosti fyrirtækja sem starfsmenn eiga og reka sjálfir)

 

 Þingsályktunartillaga framsóknarmanna um

 framleiðslusamvinnufélög (1955)

 

G.D.H Cole (1958) Þáttur samvinnufélaganna í félagslegri þróun

 

Hannes Jónsson (1962) 'Stjórnarhlutdeild verkalýðsins í atvinnurekstrinum, atvinnulýðræði og önnur hjálpartæki kjarabaráttunnar' í Verkalýðurinn og þjóðfélagið

 

Sigurður Magnússon og Gunnlaugur Finnsson 1977:

Frumvarp til laga um breyting á lögum nr. 46/1937, um samvinnufélög

(frumvarpið snýr að framleiðslusamvinnufélögum)

 

Bjarni P. Magnússon (1981) Verður atvinnulýðræði að veruleika?,

birt í Alþýðublaðinu.

 

 

Frumvörp og þingályktunartillögur þingmanna Alþýðuflokksins,

Alþýðubandalagsins og Samfylkingarinnar um atvinnulýðræði

 

 

 

Stefán Jóhann Stefánsson

"Þjóðnýtt framleiðsla er ekki bundin við nokkurn ákveðinn framleiðsluhátt. Ríki eða hérað geta rekið þá framleiðslu, eða jafnvel ákveðinn, takmarkaður félagsskapur manna, undir eftirliti og umsjón þjóðfélagsins. En til þess að hægt sé að kalla framleiðslu þjóðnýtta, verður þó alltaf að krefjast þess: 1) Framleiðslan verður að vera skipulögð undir lýðræðisstjórn. Með því er átt við það, að verkamenn, og aðrir starfsmenn fyrirtækjanna verða að taka þátt í stjórn þeirra, og að öll þjóðnýtt fyrirtæki verða að vera háð eftirliti kjörinna fulltrúa, fyrir alla framleiðendur og neytendur. Einkastjórn nokkurra manna á opinberum fyrirtækjum uppfylla ekki skilyrði þess að vera miðuð við þarfir allrar þjóðfélagsheildarinnar. Í því efni aðgreinir þjóðnýtt framleiðsla sig berlega frá framleiðslu einstakra auðmanna, þar sem markmiðið er eingöngu eða aðallega hagnaður af framleiðslunni."

Stefán Jóhann Stefánsson í Um þjóðnýtingu í Rétti 1926.

Hannes Jónsson

“Á meðan fjármagnið er mestmegnis á einni hendi en vinna á annarri, er nær ómögulegt að hugsa sér rétt skipti framleiðsluafrakstursins á milli fjármagns og vinnu. Hver getur með réttu sagt, hvað vinnan á að fá og hvað á að ganga til fjármagnsins? Þetta er ómögulegt að gera. Aðeins með því að uppræta skiptinguna í þessa tvo staði, aðeins með því að sameina fjármagn og vinnu í höndum hins vinnandi fólks, er hægt að tryggja að misskipti eigi sér ekki stað á milli þessara tveggja höfuðþátta framleiðslunnar (…) Þjóðfélagsstefna Framsóknarflokksins, samvinnustefnan, grundvallast einmitt á því að sætta á milli fjármagns og vinnu með því að sameina fjármagn og vinnu í hendi hins vinnandi manns.”

Hannes Jónsson (1953) Framleiðslusamvinna, bls. 6.

 

Meira efni verður birt á þessari heimasíðu á næstunni - athugasemdir og tillögur um efni sendist til: postur@felagshyggja.net

Niðurhal á tilvísuðu efni á þessari síðu er alfarið á ábyrgð þeirra sem það gera